ŁEMKOWSKIE CERKWIE to pierwsza publikacja, w której autorzy starali się pokazać i opisać wszystkie zabytkowe cerkwie zachowane na terenach Łemkowszczyzny. Przetrwały one tragiczne dla Łemków czasy wysiedleń w latach czterdziestych i zniszczeń dokonywanych w okresie PRL-u. Większość z nich to obecnie kościoły rzymskokatolickie, niektóre stały się obiektami muzealnymi. W albumie przedstawiono 111 cerkwi, w tym kilka zbudowanych współcześnie. Dzięki znakomitym fotografiom możemy podziwiać bogactwo drewnianej i murowanej architektury, piękno ikonostasów, ikon i polichromii. Swą urodą zachwycają również zachowane w naturalnym otoczeniu kaplice, przydrożne kapliczki, figury i krzyże.

OD WYDAWCY
Łemkowszczyzna to kraina na pograniczu polsko-słowackim zamieszkała od wielu wieków do 1947 roku przez Łemków. Rozciąga się ona na obszarze Beskidu Niskiego i części Beskidu Sądeckiego. W Polsce jej granice na zachodzie wyznacza dolina Popradu, a na wschodzie pasmo Wysokiego Działu oraz dorzecze Osławy i Osławicy. Do Łemkowszczyzny zaliczana jest również niewielka wyspa osadnicza wcinająca się klinem w Małe Pieniny, zwana Rusią Szlachtowską. Górale ruscy, zamieszkujący te ziemie w przeszłości, sami siebie nazywali Rusnakami lub Rusinami i tak też byli nazywani przez Polaków i Słowaków. Określenie „Łemkowie” pojawiło się w odniesieniu do nich dopiero w 2 połowie XIX wieku. Przypuszcza się, że jest ono pochodną często wypowiadanego przez mieszkańców tych ziem słówka „łem”, „len”, oznaczającego „tylko” lub „ale”, wspólnego gwarom ruskim i słowackim. Później nazwa ta rozpowszechniła się jako określenie wszystkich ruskich, greckokatolickich i prawosławnych mieszkańców tych terenów. Sami Łemkowie różnią się – jeśli chodzi o własną tożsamość – jedni czują się tylko Łemkami, a ściślej Łemkami-Rusinami, często odwołują się przy tym do dawnych tradycji staroruskich, inni uważają się za Łemków-Ukraińców. Cenne jest jednak to, że pomimo różnic kultywują i rozwijają swą tradycyjną kulturę duchową i materialną. Najbardziej widocznym i charakterystycznym elementem górskiego krajobrazu Łemkowszczyzny są drewniane i murowane cerkwie. Stanowią one najcenniejsze świadectwo wiary, kultury i dorobku ich budowniczych – Łemków. Ich piękno doceniają zarówno turyści, jak i obecni mieszkańcy tych terenów. Wśród nich jest Jerzy Żak, znany fotografik z Krynicy, autor zdjęć w tym albumie, i Andrzej Piecuch z Gorlic, autor tekstów opisujących cerkwie i miejscowości, w których zostały zbudowane.

W listopadzie 2011 roku ukazały się „Kołysanki” Anny Kwiecińskiej-Utkin. To niezwykłe, baśniowe utwory w których muzyka góralska przeplata się z walcem rosyjskim i rytmami z krakowskiego Kazimierza. To tajemnicze elfy i wędrujące anioły kabały, królewny i księżniczki, smoki i wiatr unoszący strzępy wspomnień po górskiej hali.
To niezwykłe ilustracje Franciszka Maśluszczaka, błękitno srebrzyste, tajemnicze utrzymane w poetyce nocy. To wreszcie brawurowa muzyka Urszuli Borkowskiej oraz głos Izabeli Bukowskiej i jej znakomita interpretacja utworów.

W kwietniu 2011 roku ukazała slę książka z płytą CD z wierszami Anny Kwiecińskiej-Utkin i ilustracjami Jacka Frankowskiego p.t. "Raz na rynku w Sandomierzu. Składa się z kilkunastu zabawnych wierszy i poematów. Poza dostarczeniem sporej dawki humoru i opisów niecodziennych sytuacji, utwory owe umożliwiają poznawanie zarówno nowych jak i archaicznych słówek, ćwiczenie wymowy i spojrzenie na legendy z zupełnie nowej strony.
Na końcu książki znajduje się słowniczek, gdzie krótko i w przystępny sposób wyjaśnione jest znaczenie rzadziej spotykanych wyrazów. Utwory są przezabawne a towarzyszące im ilustracje znanego karykaturzysty Jacka Frankowskiego (twórcy postaci do telewizyjnego serialu "Polskie Zoo") jeszcze ten efekt potęgują. Do książki dołączona jest płyta, na której znajdują się wszystkie utwory czytane przez Arkadiusza Jakubika, jednego z najbardziej wszechstronnych aktorów młodego pokolenia. Aranżację dźwiękową i efekty specjalne, towarzyszące utworom, wykonał Bartosz Putkiewicz.
Autorka jest znawczynią „ars poetica”, bawi się formą, finezyjnie wykorzystując bogate wątki literackie. Ta ksiązka to powrót do najlepszych tradycji polskiej szkoły ilustracji, przy jednoczesnym wielkim bogactwie językowym i literackim, porównywalnym z klasykami tego gatunku, jak Brzechwa czy Tuwim. Serdecznie zachęcamy do zakupu tej publikacji i wspólnej zabawy wraz z dzieckiem.

Sokotra to największa spośród czterech wysp niewielkiego archipelagu, leżącego na Oceanie Indyjskim pomiędzy Afryką a Półwyspem Arabskim. Dzięki długotrwałej izolacji wytworzyła się tam unikalna roślinność. Jedna trzecia spośród ponad 800 gatunków roślin rosnących na Sokotrze to endemity, w tym trzy różne drzewa butelkowe i drzewo smocze, któremu wyspa zawdzięcza swoją popularną nazwę. W starożytności sławę Sokotrze zapewniały żywice z kadzidłowca i mirry oraz sok z aloesu. Dziś największym bogactwem wyspy jest jej wyjątkowa na skalę światową przyroda i pradawna kultura beduińska. W 2008 roku Sokotrę wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Badacze uważają tę największą arabską wyspę za jedno z 10 najważniejszych miejsc dla zachowania bioróżnorodności Ziemi.